Çfarë fshehin shtigjet e vjetra nga Dhërmiu në Vuno?

DHËRMI — Një shteg i vjetër këmbësor prej 1.5 kilometrash, që nis nga fshati i sipërm i Dhërmiut, po kthehet në një itinerar kryesor për vizitorët. Ky kalim lidh lagjet tradicionale me rrënojat e mullinjve të vjetër që dikur furnizoheshin nga burimi i madh natyror.

Duke ndjekur këtë rrugëtim mes ullishtave dhe gjelbërimit mesdhetar, turistët ngjiten drejt Manastirit të Shën Theodhorit, një monument i rrethuar me mure guri që ka shërbyer edhe si repart ushtarak. Pamja e gjerë mbi detin e kaltër mbetet arsyeja kryesore e ndalesës së tyre.

Më pas, rruga vijon për rreth 30 deri në 45 minuta përgjatë një shtegu gurishtor prej 2 kilometrash drejt Gjirit të Gjipesë. Sot ky gji është më i aksesueshëm për makinat, ndonëse shumica e turistëve preferojnë ta përshkojnë këtë itinerar në këmbë.

Në plazhin e Gjipesë, i cili sipas gojëdhënave lokale e ka marrë emrin nga "Gjiri i Perëndisë", pushuesit gjejnë kampingje dhe aktivitete si zhytja. Kanioni i Gjipesë u ofron aventurierëve mundësi për ngjitje me litar në shtratin e lumit që të nxjerr në Iljaz.

Pas plazhit, itinerari i përcaktuar vazhdon drejt fshatit Vuno përmes një shtegu të ngushtë mes gjelbërimit. Ky kalim nën hije lisash shekullorë u jep mundësi vizitorëve të shijojnë peizazhin e paprekur dhe të njihen me trashëgiminë e pasur kulturore të zonës.

Fshati karakteristik i Vunosë shfaqet në shpatin e malit të Çikës në formë amfiteatri me shtëpi guri dy e trikatëshe. Rrugicat me kalldrëm dhe kishat si ajo e Shën Spyridonit apo e Shën Mërisë e dëshmojnë këtë fshat si një nga më të vjetrit.

Ky turizëm aktiv tregon se Riviera po shkon përtej plazhit klasik duke integruar natyrën dhe trashëgiminë në ofertën e saj. Zhvillimi i shtigjeve rrit vlerën e fshatrave tradicionalë dhe nxit ruajtjen e monumenteve kulturore që rrezikojnë harresën prej mungesës së vëmendjes.

Burim: ATSH
— Redaksia ZHURMA