Pse protesta në Tiranë ka prodhuar tre paradokse tragjikomike?

TIRANË — Protesta që ka mbushur Sheshin e Madh në Tiranë për 28 ditë rresht ka nxjerrë në pah tre paradokse kryesore, sipas një analize të Gazetës Tema, që e bëjnë këtë lëvizje të trazuar dhe, në disa raste, të pakuptueshme.

Paradoksi i parë qëndron në diferencën midis protestuesve në shesh dhe atyre që e organizojnë protestën. Ndërsa pjesëmarrësit në terren shfaqen si më të përgatitur kulturorisht dhe personalitet, grupi organizator duket se ka privatizuar protestën për qëllime të veta. Kjo ka çuar në anomalitë që shihen çdo ditë: gjuhë linçuese, psikopatë që marrin mikrofonin, broçkulla të paraqitura si ide, dhe keqpërdorime fetare.

Analiza thekson se ky standard i organizatorëve mund të shpjegohet në dy mënyra: ose ata janë mediokër që do të hidhen pasi të mbarojë protesta, ose askush nuk dëshiron të lidhet me një lëvizje pa rezultat të qartë. Në të dy rastet, niveli i organizatorëve do të bëhet pikë referimi për të vlerësuar protestën si "historike" — pavarësisht se budallëku shpeshherë mbetet gjëja më historike në Shqipëri.

Paradoksi i dytë është se zemra e protestës — Partia Demokratike dhe opozitarët tradicionalë — nuk pajtohet me qëllimet e deklaruara të protestës. Ndërsa PD dhe mbështetësit e saj janë pjesa më e vendosur në shesh, protesta në të vërtetë punon kundër tyre dhe në favor të një të majte radikale, ku përzihen ambientalistë, marksistë dhe grupe LGBTQ+, si dhe një element islamik antisemite që vepron si detashment i fshehtë në politikën shqiptare.

Për të treguar mbështetjen evropiane, protestuesit kanë sjellë një neokomunist italian, duke e bërë të qartë se kush e përfaqëson këtë lëvizje në arenën ndërkombëtare. Kjo kontradiktë e lë PD-në në rolin e argatit të së majtës radikale, duke mbushur sheshin pa asnjë shpërblim politik.

Paradoksi i tretë përfshin socialistët e zemëruar me Edi Ramën, brenda dhe jashtë partisë, që janë bërë mbështetës të protestës për të treguar se kanë "ushtrinë e tyre". Ndërsa është e drejtë të kundërshtosh Ramën, sjellja e tyre si pronarë të protestës është qesharake. Ata që janë në shesh nuk janë atje për të reformuar Partinë Socialiste, por për të sfiduar sistemin aktual politik — një "revolucion" që vetë protestuesit nuk e kuptojnë plotësisht.

Socialistët që shpresojnë të marrin hak ndaj Ramës përmes protestës ngjajnë më shumë me servilë të një pushteti të ardhshëm sesa me heretikë të atij aktual. Kjo i bën ata figurat më tragjikomike të gjithë kësaj ngjarjeje, duke e kthyer protestën në një spektakël të paqartë që shërben më shumë si shfaqje e kontradiktave sesa si lëvizje me synim të qartë.

*Burim: Gazeta Tema*
— Redaksia ZHURMA